Spakenburg

http://nl.wikipedia.org/wiki/Spakenburg

 

Coördinaten:
52° 15' NB, 5° 23' OL Spakenburg was vroeger een vissersdorp aan de Zuiderzee. Het maakt thans samen met de buurtschappen Eemdijk enZevenhuizen deel uit van de gemeente Bunschoten. Het ligt ten noorden van Amersfoort en aan het Eemmeer. Het dorp is te bereiken via de A1.

Het dorp telde rond 1892 zo'n 200 vissersschepen. Door de groei van de vissersvloot moest in 1886 een tweede haven worden aangelegd (de Nieuwe Haven). Na de afsluiting van de Zuiderzee (1932) en de inpoldering na de Tweede Wereldoorlog ging het met de vissersvloot al snel bergafwaarts. Tegenwoordig zijn er nog slechts 30 botters, die in de Oude Haven liggen. Vergeleken met vroeger is dit weinig, toch is dit ongeveer de helft van de huidige Nederlandse bottervloot. Bij de scheepswerf (de Helling) worden nu nog botters gerestaureerd, maar er worden bijna geen nieuwe botters meer gebouwd. Dat de scheepswerf in staat is om een nieuwe botter te bouwen, blijkt uit het gegeven dat men eind jaren '80 nog een nieuwe botter heeft gebouwd voor de Gemeente Bunschoten (waar ook Spakenburg onder valt).

Spakenburg is ook bekend vanwege de klederdracht, die anno 2005 nog door ca. 400 vrouwen (boven de 54 jaar) gedragen wordt. De dracht is karakteristiek door de zogenaamde kraplap. Dat is een brede gesteven doek over de schouders. Vaak heeft deze een kleurig bloemmotief. Na de Tweede Wereldoorlog liep vrijwel iedereen nog in klederdracht (mannen, vrouwen en kinderen). Tussen 1955 en 1965 is een groot deel van de bevolking overgestapt naar 'burgerkleding', hetgeen veel gemakkelijker was. De mannen- en de kinderdracht verdwenen in de jaren '60. De vrouwendracht is voorlopig nog niet verdwenen. Met de Spakenburgse dagen (de laatste 2 woensdagen in juli en eerste 2 woensdagen van augustus) wordt extra aandacht besteed aan de Spakenburgse klederdracht.

Het dorp staat ook bekend om zijn koek, vis en voetbal. De bekendste clubs zijn www.vvijsselmeervogels.nl en www.spakenburg.com

 

 

 

 

 

 

 

De Oude Haven van Spakenburg

 

Aan het mooie IJsselmeer,
Veilig bij de dijk,
Ligt het plaatsje Spakenburg,
In haar eenvoud rijk.
Waar men niet het stadsgewoel,
Door de straten hoort,
Daar is mijn vaderland,
Spakenburg mijn oord (X2)

Waar de frisse klederdracht,
Steeds nog blijft bestaan,
Ook al hebben velen reeds,
Jurk en mantel aan.
Waar het wijde polderland,
Iedereen bekoort,
Daar is mijn vaderland,
Spakenburg mijn oord. (x2)

Waar nog steeds de vissersvloot,
Zij het dan ook klein,
Varen gaat ter palingvangst,
Zeebanket zo fijn.
Waar 't geruis van 't IJsselmeer
Zwak nog wordt gehoord,
Daar is mijn vaderland,
Spakenburg mijn oord. (x2)

  

· DigitaalDorp Spakenburg

· Omroep Spakenburg

 www.cmbunschotenspakenburg.nl